داريوش طلايي، نوازنده تار و سه‌تار، رديف‌دان و مدرس دانشگاه ۲۶ بهمن ۱۳۳۱ در شهرستان دماوند متولد شد.

او از یازده سالگی به هنرستان موسیقی رفت و با این که آشنایی و علاقهٔ خاصی با این ساز نداشت به آموختن تار پرداخت. در سال سوم هنرستان و تحت تأثیر علی‌اکبر شهنازی به تار علاقمند شد. پس از گرفتن دیپلم هنرستان هم‌زمان به تحصیل در رشتهٔ موسیقی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و کار در مرکز حفظ و اشاعهٔ موسیقی پرداخت. طلايي در این دوران از خدمت استادانی چون علی اکبر شهنازی، سعید هرمزی، یوسف فروتن، نور علی برومند و عبدالله دوامی بهره مند شد.

پس از اتمام تحصیلات از سال ۱۳۵۵ در دانشگاه تهران ردیف تدریس کرد. او در سال ۱۳۵۸ برای تحصیل در رشتهٔ موسیقی‌شناسی به دانشگاه پاریس در فرانسه رفت و دکترای خود را نیز از دانشگاه نانتز فرانسه گرفت.طلايي هم اکنون عضو هیات علمی گروه موسیقی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و همچنین دانشکده ی موسیقی دانشگاه هنر است.

طلايي علاوه بر اين چند كتاب منتشر كرده است كه مهمترين آن كتاب «نگرشی نو به تئوری موسیقی ایران» است و نيز ردیف میرزا عبد‌الله‌، نت‌نویسی آموزشی و تحلیلی و ۲۳ قطعه از پیش‌درآمدها و رنگ‌های علی اکبر شهنازی می باشد.